تبلیغات
:.: دست نوشته ها - شاید آخرین پست :.:

آشوب به اوج خود رسیده است. زندگی چنان می زید ما را که انگشت حیرت به دهان گزیده ایم و هیـــــچ صدایی هم از ما در نمی آید. گیج به زندگی ادامه می دهیم این روز ها. همین.

 

 پاورقی :

 این روزها روزهایی هستند كه هم نو هستند و هم كهنه نوهستند چون تا حالا نیامده بودند و كهنه چون قبلا تكرار شده اند . روزهای آخر سال . روزهایی كه ما را میبرند به زمانهای دور به آنوقتها كه نمی دانستیم زمان چیست. انوقتها كه خوشحال می شدیم عید می اید تا لباس نوبخریم.روزهایی كه از ته دل می خندیدیم . روزهایی كه دنیایمان یك اتاق بزرگ بود با سفره هفت سین و پدر و مادر  و چشمهای شادی كه منتظر تحویل سال بود و چشمهایی كه منتظر دستان مادر بود و پدر تا عیدانه ای بدهند و شادی عمیقی را حس كنیم...

   یادش بخیر....


Posted by ابراهیم on 1386/12/25 at 04:03 [] Comments
--------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------